Ang bawat araw ay hungkag.Walang buhay, malungkot at parating mag isa. Nakakasawa, walang pagbabago...pasok sa trabaho sa umaga, uwi sa gabi, or trabaho sa gabi at uwi sa umaga.Parang nakaprogram na ang bawat galaw...
At sa pagitan ng mga minutong yaon...nandun ka, laging sumisiksik. Kumusta na kaya siya. Masaya marahil. Sana ganon din ako. Hindi na iniisip ang mga bagay na wala. Ang ngayon o ang kinabukasan. Sana'y may katuwang ako sa pag abot ng mga pangarap. Kaso wala eh...Hanggang pangarap na lang. Lumalakad ang panahon subalit di ako makausad.Hanggang dito na lang siguro ang lahat.
