Kung sumasahod ka ng sabihin nating mga 10 libo isang buwan at gumagastos ka ng 150/day for food,1200 para sa upa sa bahay, at 500 ang nagagastos mo para sa personal na gamit ay gumagastos ka ng 6200 sa isang buwan o sabihin na nating 7000 ang gastos mo kasama na ang di mo inaasahang gastusin;ay may maiipon kang 3000 sa isang buwan,36000 sa isang taon.Yon ay kung tuloy tuloy ang iyong trabaho.Pano kung nawalan ka?
Sabihin na nating at age of 18 ay nagsimula ka ng magtrabaho.Pagkalipas ng 10 taon, 28 years old ka na at nakaipon ka na ng 360000.Lumipas pa ang 30 taon at nakaipon ka ng 1.44 milyon sa edad na 58 taong gulang.Ngayon, ito ang tanong?Buong buhay mo'y inialay mo sa pagiging isang empleyado, mai-enjoy mo pa ba ang 1.44 milyon gayong uugod ugod ka na't kung tutuusin ay napakaliit na halaga? Makakapag outing ka pa ba,mmakakapag excursion ka pa ba sa mga magagandang resort at makaaakyat ka pa ba sa bundok kasama ang iyong mga barkada at kaibigan na di iindahin ang mabilis na pagkapagod dala ng katandaan?Anong halaga ng buhay kung di mo man lang ma enjoy sa iyong kabataan?Matatamo mo lamang ang mga iyon kung malaki ang pumapasok kesa lumalabas.Ito'y sa pamamagitan lamang ng isang negosyo.
"Anak...,mag-aral kang mabuti para kapag lumaki ka makakakuha ka ng magandang trabaho."
Kadalasan yan ang ating naririnig sa ating mga magulang.Kaya naman karamihan sa mga pilipino ay ipinanganak at tumanda bilang isang empleyado.Mula pagkabata yan na ang itinatanim sa ating mga kukuti ng ating mga mga magulang.Sabagay sino nga ba naman ang magasasabi ng "Anak magsikap kang mabuti para makapag ipon ka ng puhunan sa isang negosyo", gayong isang kahit isang tuka lang naman ang iyong pinagmulan?
"Opurtunidad o pagkakataon".Yan ang tanging pinanghahawakan ko sa kasalukuyan kaya't patuloy akong nabubuhay at nakikipagsapalaran.Kaalaman ang inihatid sa akin ng diploma na lehis sa diplomang gusto kong maabot dahil sa kahirapan; at hindi kaluwagan ng pamumuhay.Dahil sa diplomang yaon kung kayat kinailangan kong mabuhay sa paghihigpit ng sinturon dahil maganda sa pandinig ng iba.Subalit hanggang kailan kung pakiwari ko'y sinisingil na ako ng aking mga magulang at syang maaasahan lamang ng aking mga kapatid.Kinailangan ko na bang isantabi ang diplomang ito upang kahit papaanoy'y tulad noon ay may naiaabot sa aking mga magulang?Umuusad ang panahon at tiyak na mapag iiwanan ako ng IT age kung ibang landas ang aking tatahakin na tiyak na walis at tambo ang aking kahahantungan sapagkat dahilan sa limitasyon ng edad.
"Oppurtunity knocks only once".But how long will I wait for that oppourtunity?When it be? How? Who?
By Cybermind
Philippine Politics Useless!!!
No comments:
Post a Comment